Winnaars

Het opportunisme in de voetballerij is grenzeloos. In onze genadeloze honger naar nieuws jagen wij spelers en trainers op, om elke dwarszittende visgraat ter hoogte van de derde nekwervel aan een grondige analyse te onderwerpen. Maar waag het niet als speler of trainer om je emoties te tonen, want dan staan de moraalridders met hun Calvinistische vingertje te schudden. Foei!

In de voetballerij heb je een slag mensen rondlopen die worden betiteld als winnaars. Zij die er alles aan doen om te winnen. Mocht dat een keertje niet lukken, het blijft immers sport, dan slaan de stoppen door, en vliegen reclamebordsplinters en lichaamsdelen van voorzitters door de lucht.

Hooligans zijn dus ook winnaars, aangezien zij zich eveneens na een verloren wedstrijd laten gaan. Ook na een gewonnen potje, overigens, maar dit geheel terzijde, de adrenaline moet er hoe dan ook effe uit, he. Ook dat kenmerkt een winnaar, temperament.

Onze Italiaanse vriend Graziano van Feyenoord, groot gemaakt door supporters, vanwege zijn doelpunten en geile uiterlijk, praatprogramma’s, vanwege zijn doelpunten en geile uiterlijk, en een boek over hem, waarin hij vertelt over zijn doelpunten en geile uiterlijk, is nu de gebeten, zij het ietwat geile, hond.

Nadat hij zijn frustraties over het mislopen van de landstitel de vrije ruimte liet, staat iedereen klaar om hem nu hardhandig van de sokkel te sjorren waar ze hem zelf met veel kabaal hebben opgezet. Ineens is hij geen winnaar meer, maar geschift.

Los van het feit dat Feyenoord opmerkelijk verval vertoont in de tweede helft van een wedstrijd, indien een stuk of drie schoonzonen behept waren geweest met een beetje Pellé mentaliteit, zou Feyenoord nu op koers liggen om de dubbel te winnen. Nu mag Ajax de prijzenkast gaan vullen, om in februari 2015 weer genadeloos te worden afgeslacht in de Europa League door een derderangs clubje, met een goede dokter op de bank, en een stelletje winnaars in het veld.

Wekelijks klagen de heren kenners en analisten over de kwaliteitsarme Eredivisie. Een combinatie van te jonge spelers en gebrek aan mentaliteit is de oorzaak van de verschraalde competitie. Kortom, in Nederland is het dus nooit goed. Pelle is ineens gestoord en Stefan de Vrij is een watje. Zodra de Feyenoord verdediger er in wil kletsen, doe hij dat zacht gezegd onhandig. Maar hij probeert het in elk geval. Uiteraard is dat niet naar de zin van de volgers, die maar niet willen begrijpen dat tijden veranderen.

Gelukkig lopen er in de Eredivisie geen slopers van het kaliber Pepe en Sergio Ramos rond. Winnaars die lachend je onderbeen in drie stukken schoppen en vervolgens de scheidsrechter te lijf willen gaan omdat die het lef heeft een gele kaart te trekken.

Nu heeft Theo Janssen zijn afscheid aangekondigd, en loopt iedereen te zemelen dat hij rookt en drinkt. Feit is dat het voor hem de juiste balans was, en dat zijn voetbalkwaliteiten er niet onder hebben geleden. Integendeel. Maar ook Theo is een winnaar, en die hebben nu eenmaal iets extra’s. Soms blijven ze op het randje, een enkele keer vallen ze erover.

Het zij zo. Sport en emotie zijn met elkaar verstrengeld als Bobbi Eden in een kluwen pielemuizen. 

Antisemitisme? Lekker relevant, we hebben nieuwe spelers!

Antisemitisme? Lekker relevant, we hebben nieuwe spelers!

Onder de goede voornemens van ondergetekende behoort het wekelijks bekladden van een vers stukje digi-papier, omdat daar behoorlijk weinig van terecht kwam de afgelopen tijd.

Glimlachend struinde ik de pagina’s af naar vers sportnieuws. De vrolijke psychopaat Mourinho, die tegen schwalbes is, zolang ze tenminste door de tegenstander worden opgevoerd. Galavoorstellingen van eigen spelers beoordeelt hij al naar gelang de eindstand van de wedstrijd. Dan zet hij zijn boevenkoppie op en schaart zo een fopduikje onder de noemer bedrijfsongevalletje.

David Moyes, die bij Man United Ferguson opvolgde die er na een dienstverband van 128 jaar eens mee kapte. Iedereen valt over de Schot heen, maar hij heeft een ploeg die zelfs in de Eredivise niet bovenaan zou staan, anders speelde Büttner wel elke week.

Sotsji, waar inmiddels de noodtoestand is uitgeroepen om een stelletje Curling spelers en langebaanschaatsers te beschermen.  

Een mooi stukkie over Eusebio had ook gekund, een van de allergrootsten uit het voetbal.

Helaas moet het gaan over Dan Mori, de Israëlische speler van Vitesse die de toegang tot de VAE is ontzegd omdat ze daar geen Joden over de vloer willen hebben.

Politiek Nederland staat op de achterste benen, en ook de internationale media spreken er schande van. Maar Voetbal International besteedt via ene Robert van de “radio” liever aandacht aan de nieuwe spelers die Vitesse kampioen moeten maken. Vitesse zelf ook, trouwens. Van de KNVB hoeven we evenmin iets te verwachten, die zijn namelijk druk bezig met de invulling van de technische staf die de bejaarde en half arbeidsongeschikte Guus Hiddink moet ondersteunen.

De totale desinteresse van de hele voetballerij in dit uiterst verwerpelijke gebeuren wekt het vermoeden dat antisemitisme normaal is in die kringen. De FIFA mompelt wat, maar doet niets en zelfs Van Praag houdt zijn mond. Lekker beschamend allemaal, al kun je na de wanvertoning in Brazilië, de minuut stilte voor Mandela die na 11 seconden werd afgebroken, alles van dit fraaie gezelschap verwachten.

Vitesse zwijgt, en wekt daarmee de indruk toe te stemmen. Hierdoor wordt het persoonlijke belang van een speler en het principiële belang van club, en land verkwanseld. Land, ja, leest de internationale pers! De drogreden is dat men de tegenstanders voor de oefenpotjes niet teleur wil stellen…

Trainingskampen gelden als voorbereiding op de tweede seizoenshelft. Als je er, zoals Mori niet bij kunt zijn omdat je een kromme neus hebt (die hebben Arabieren trouwens ook, maar dit terzijde) dan ziet het er niet best uit. Het is enigszins reëel om te veronderstellen dat onze vriend ook de rest van de competitie in de marge zal blijven spelen omdat hij nu niet de kans krijgt om de trainer te overtuigen. Trouwens, als ik hem was liet ik mijn contract ontbinden, want voor die club zou ik weigeren te spelen.

Ik beloof plechtig geen woord meer aan dit enge gezelschap uit Arnhem te wijden.

Voor de rest van weldenkend Nederland:

Shalom a havah en Al Hub aAs-salam 

En een tolerant en proactief 2014 toegewenst.

Respect Fair Play, teil Zwei, verdammt noch mal!

Oh, de voetballerij. Welk een wondere wereld van prachtige competities, weergaloze spellers die wekelijks liefhebbers een rits naar orgasmen neigende geluksmomenten bezorgen en geleid door mensen die integriteit, respect en fair play hoog in het vaandel hebben staan.

Op zaterdag 26 oktober werd in Duitsland een ongeldig doelpunt gemaakt; de bal vloog via een gat in het zijnet alsnog naar binnen. De schutter zelfs had aanvankelijk niet oor dat het een doelpunt was, maar vierde al snel zijn treffer als had die eeuwigheidswaarde.

Tegenstander Hoffenheim verloor met 2-1 en de FIFA en dus de Duitse Bond waren eensgezind: de scheids heeft beslist, dus een geldig doelpunt. Nodeloos te zeggen dat het naar verschraalde wijn en goedkope prostituees riekende zieltje van Platini eveneens helemaal glom. Dit soort blunders zijn nu eenmaal de charme van de sport, en dat het iedereen behalve corrupte officials miljoenen kost maakt niet uit. Fair Play is een kwestie van interpretatie.

Clubs als Real Mallorca moesten recent een jaartje Europa overslaan omdat de huidhouding niet op orde was. Vitesse mag in de winter geen spelers halen, terwijl de eigenaar volgens geruchten meer geld heeft dan ik. Real Madrid mag niet alleen de schuld van 450 miljoen met een kwart verhogen voor een overschatte Welshman, ze mogen ook vrolijk in Europa blijven ballen.

Samen met het Bosman-arrest (waardoor ook topsporters vrij werkverkeer genoten) en de scheve prijzenverdeling in de Champions League, (hoe groter je land, hoe meer je verdient vanwege de marketinginkomsten) heeft voor een verschuiving gezorgd. In Spanje waren ze afgelopen zomer als de dood dat mijn vriend Cristiano en Messi de benen zouden nemen. Zonder hen is La Liga namelijk niets meer waard.

Deze fraaie wereld wordt geleid door een corrupte 77-jaar oude baas, die onlangs op TV nog maar eens onderstreepte maling te hebben aan alles en iedereen door Cristiano (u weet wel, mijn vriend) belachelijk te maken. Nu Mourinho weg is, heeft Real Madrid inmiddels excuses geëist van de FIFA. En terecht.

Ook het demagogische geneuzel van Derksen & Co dat de Eredivisie zo leuk is wordt vervelend, maar gelukkig gelogenstraft door supporters die zich nog konden herinneren voetbal te hebben aanschouwd in plaats van het beschamende geklungel van een stelletje welwillende, maar kwalitatief onmachtige pubers. Beide profdivisies hebben te maken met teruglopende toeschouwersaantallen. En terecht.

Ajax wilde overwinteren in de Champions League, ligt er nu al weer uit, maar weigert spelers aan te kopen. Zo verdwijnen de Europese plekke voor Nederlandse clubs vanzelf, en daarmee ook het podium om je te meten met de echte top. Het zal Overmars worst wezen, de succesvolle zakenman dient de aandeelhouders, en niet de supporters.

En dan vraagt u zich af waarom ik al een tijdje niets meer heb geschreven?